The name “Verberne”

Nederlands 

flag_en The origin of the name “Verberne”

The origin of the name Verberne is not entirely clear, however it is likely to originate from around the year 1100 as described in the book (“Hoe komen wij aan onze namen ?”, by G.J. Uitman – publisher: het Wereldvenster 1962).

Most likely the meaning of the name VERBERNE is a derivative of from the hamlet named Berne nearby Heusden or perhaps the monastry called Abbey van Berne originally located, from 1137 – 1579, nearby Bern. From 1857 until today it is located at Heeswijk.

The name was first written as Verbern, Verbarn or Van Berne.

Author contacted the Institute “Naamkunde” of the Royal Academy of Sciences in Amsterdam, asking what the origin of this name might have been. The Institute initially did not comply with the common assumption about the meaning of the name Verberne, assuming: “from the vicinity of Berne” and Van Berne assuming: “from the town Berne”.
The Institute suggested that the prefix “Ver” could indicate “Vrouwe” (female spouse). The encyclopedia “Winkler” (standard work of family names) provides a few examples: Veraechtens, w.i. Vrouw Achten (or Aagten) son, Verbrechtens (Vrouw Brechtens son). Other examples from this book indicate the suffix -s or -n referring to son of and that the name “Berne” could refer to a woman’s’ name. However none of these appear to be the case.
The conclusion of the Institute “Naamkunde” was that it is very likely that the name Verberne is related to the town Bern or the Abbey van Berne.

The fact that the name Verberne is often being corrupted to Van Berne, which author has noticed frequently during his childhood, has probably led to the equivalent Van Berne.
[II]


flag_nl  De eigennaam “Verberne”

Het is niet met volkomen zekerheid te zeggen hoe de eigennaam Verberne is ontstaan: wat het tijdstip van dit gebeuren betreft zal het wel niet anders zijn dan met alle eigennamen: dit moet omstreeks het jaar 1100 zijn geschied (“Hoe komen wij aan onze namen ?”, door G.J. Uitman – uitgeverij het Wereldvenster 1962).
Voor de hand liggend is, dat gedacht wordt aan het gehucht “Berne” nabij Heusden, waar van 1137 – 1579 een Norbertijner Abdij was, later (in 1857) voortgezet te Heeswijk onder de naam “Abdij van Berne”.
Naast de naam Verberne komt ook de naam “Van Berne” voor.
Schr. heeft zich in verbinding gesteld met het instituut “Naamkunde” van de Kon. Academie van Wetenschappen te Amsterdam, met de vraag of men aldaar een verklaring over het ontstaan van de naam kon geven.
Uit het antwoord bleek dat men de opvatting dat “Verberne” zou betekenen uit de omgeving van Berne en “Van Berne” uit het plaatsje zelf, welke opvatting door een familielid op grond van haar studie Nederlands werd gehuldigd, niet deelde. Men gaf nog als eventuele mogelijkheid dat het voorvoegsel “ver” afgeleid zou kunnen zijn van “Vrouwe”. Winkler (standaardwerk voor eigennamen) noemt men er enkele voorbeelden van: Veraechtens, d.i. Vrouw Achten (of Aagten) zoon, Verbrechtens (Vrouw Brechtens zoon). Uit andere voorbeelden die Winkler geeft blijkt dat achter de naam vrijwel altijd het suffix -s of -n (afgeleid van zoon) komt, en dan zou er in “berne” ook een vrouwennaam verborgen moeten zijn. Geen van beide lijkt hier het geval te zijn.

De conclusie van het bureau “Naamkunde” was dat we de familienaam Verberne veilig kunnen afleiden van het dorpje Berne (of de abdij).
De bestaande neiging om de naam Verberne te verbasteren in Van Berne, die schr. in zijn jeugd herhaaldelijk heeft waargenomen, heeft mogelijk geleid tot het equivalent Van Berne.


 

 

Leave a Reply